Het vertrouwen in de overheid, het RIVM en de wetenschap was in het begin hoog, maar kalfde gedurende de crisis af. Communicatie, consistentie en het erkennen van onzekerheden en fouten speelden daarin een grote rol.
Getuigen wijzen erop dat vertrouwen juist in een langdurige crisis een cruciale, kwetsbare pijler is — en dat het herstellen ervan moeilijker is dan het verliezen.
(Baidjoe, Elens)
De bronwat erover gezegd is — met link naar de plek in het verhoor
Amrish BaidjoeVeldepidemioloog · mede-oprichter Red Team · 17 juni 2026
“Persconferenties konden ook een prima moment zijn voor de erkenning dat we niet altijd de juiste beslissingen hebben genomen; dat doet iets met het vertrouwen in de instituten.”
“Ja, wat we natuurlijk zien is dat er veel onrust, polarisatie is in de samenleving. Dat is een gegeven. Dat is ook echt iets wat heel belangrijk is. Wat we ook zien is dat informatievoorziening en ook kwaadwillige informatievoorziening daaraan steeds belangrijker issue wordt.”
Meer bronnen uit de verhoren worden hier toegevoegd zodra ze zijn verwerkt.
Tegenstellingen bij de verhorenwaar getuigen elkaar tegenspreken — met links naar het verhoor
Wat deed het vertrouwen afbrokkelen?
Wouter Koolmees: solidariteit ("klappen voor de zorg") sloeg om in een "wij-zij"-gevoel; transparantie over dilemma’s had het draagvlak kunnen vergroten.
Amrish Baidjoe: het ontbrak aan het erkennen van fouten; juist dat erkennen doet iets met het vertrouwen in de instituten.
Dick Schoof: "elke crisisaanpak faalt als communicatie niet op orde is" — als mensen maatregelen niet begrijpen, volgen ze ze niet op.
Drie getuigen wijzen op dezelfde tekortkoming (te weinig openheid/erkenning), wat impliciet botst met de verdediging dat het kabinet "het geprobeerd heeft" en "met één mond" sprak.
